Owczarek pirenejski wytrwały pasterz i serdeczny towarzysz

To prawdopodobnie jedna z najstarszych francuskich ras. Na temat ich pochodzenia istnieje wiele teorii. Na początku były wykorzystywane jako psy pasterskie do zaganiania owiec. W trakcie I wojny światowej zaczęto je wykorzystywać jako psy meldunkowe. Do ich zadań należało również poszukiwanie rannych żołnierzy. W 1926 roku rasa została oficjalnie uznana przez FCI. Po II wojnie światowej zdobyła popularność również poza granicami swojego kraju. Obecnie w Polsce znajduje się niewiele egzemplarzy psów tej rasy. Pozostała część to psy bez rodowodu.

 

Wygląd

Psy mają od 40 do 48 cm, a wielkość suk waha się w granicach 38 i 46 cm. Owczarki pirenejskie ważą od 8 do 15 kg. Istnieją dwie odmiany owczarka pirenejskiego: krótkowłosy i długowłosy. Pierwsza z nich ma na całym ciele włos średniej długości. Ta odmiana jest nieco krótsza i mniejsza. Owczarek pirenejski długowłosy jest cały porośnięty długą lub średniej długości sierścią. Niezależenie od odmiany sierść jest gęsta i gruba. Maść jest płowa i ma różne odcienie. Dopuszczalna jest również obecność białych znaczeń na głowie, piersi czy palcach.

Charakter

Owczarek pirenejski to pies chętnie pracujący. Predysponują go do tego nadmierna żywiołowość, a także odporność. W trakcie swoich wyjazdów traktuje swoją rodzinę jak stado do pilnowania. Jest doskonałym stróżem, ale też wiernym i lojalnym wobec swojego właściciela psem.

Pielęgnacja i wychowanie

Owczarek pirenejski nie lubi życia w mieście. Idealny właściciel to taki, które dzieli z nim wspólne zainteresowania i rozumie jego miłość do natury i sportu. Podstawą jest zapewnienie owczarkowi pirenejskiemu dużej ilości ruchu. Psy tej rasy uwielbiają również agility. Są tanie w utrzymaniu i nie mają wygórowanych wymagań, jeśli chodzi o żywienie. Owczarek pirenejski jest bardzo inteligentny i chętnie się uczy. Jest również oddany właścicielowi, ale też pamiętliwy, dlatego raz zawiedziony, z trudem odzyskuje zaufanie. Pirenejczyk nie jest dobrym wyborem dla właścicieli, którzy mają małe dzieci. Jest to pies niezależny, który nie będzie cierpliwie reagował na szarpanie i próby drażnienia go. Pielęgnacja polega przede wszystkim na starannym i regularnym szczotkowaniu sierści. Jest to ważne, ponieważ w przeciwnym wypadku sierść mocno się plącze. W tym celu będą potrzebne specjalne metalowe szczotki. Sierść psów bardzo aktywnych często ulega zabrudzeniu, jednak alternatywą dla kąpieli mogą być specjalne pudry czyszczące. Pielęgnacji wymagają również oczy, pazury, zęby oraz okolice okołoodbytowe.

Ciekawostka

Twierdzi się, że owczarek pirenejski towarzyszył 14-letniej pasterce Bernadetcie Soubirous, której w Lourdes objawiła się Matka Boska.

Oto pupil / Ostatnio dodane

Zobacz więcej